De race waar bijna een heel jaar naar toe werd geleefd vond op zaterdag 4 september plaats in Uithuizen. De finale voor het Europees Kampioenschap voor de zijspannen. Zo goed als de voorronde verliep, zo teleurstellend werd deze dag.....
 
Het team vertrok om 8:30 richting Uithuizen. De weersgoden waren ons goed gezind deze dag en het zonnetje scheen. Aangekomen op het rennerskwartier werd er begonnen met uitpakken van de bus. Voor dergelijk belangrijke wedstrijd, wordt niks aan het toeval overgelaten en wordt er extra matriaal meegenomen. Na alles uitgepakt te hebben werd alles nog eens grondig nagekeken, want uitvallen zou een nachtmerrie zijn. De combinaties konden ter keuring worden aangeboden en dit was allemaal goed voor elkaar. Om 12 uur werd er begonnen met de training. Er stond nog veel gras op de baan en men kon niet optimaal trainen. Toch reden we lekker onze rondjes en probeerden het een en ander uit. De eerste motor sputterde nog wat in de training maar ook dit werd weer verholpen. Bij de tweede motor brak de aandrijfriem en ook deze werd vervangen. Hopende dat het hierbij zou blijven. Voorafgaand aan de race werd het jeugd programma afgewerkt en dat was mooi, want het gras er af werd gereden.

De wedstrijd
 
Om 18:30 uur begon de wedstrijd. Het was spannend want Mark en Jannie moesten direct in de eerste serie aan de bak. Er werd gestart vanaf blauw (tweede van binnen) maar de goden waren ons niet goed gezind! Doordat er aan de binnekant behoorlijk wat gras was achter gebleven kwamen Mark en Jannie alleen met spin weg, juist nu de start zo belangrijk was. Alles werd uit de kast gereden, maar verder als de vierde plaats kwamen ze niet. Een 0 was dan ook het eerste resultaat. Terug op het rennerskwartier werd er overleg gepleegd en werd er besloten te vertanden.
 
In de tweede serie was de uitgangspositie zo mogelijk nog minder. Er werd gestart van rood (binnenin) en weer werden Mark en Jannie met hetzelfde probleem geconfronteerd; veel spin en geen meters.  De tweede serie weer zonder punten. Dit was een slechte zaak en alle zeilen moesten worden bijgezet om nog aanspraak te kunnen maken op de B-finale. Terug bij de bus werd de hulp ingeroepen van onze back-up monteur Rommert Velda. Deze trok de koppeling uit elkaar er werd gekozen voor een ander soort platen. Ook werd er weer een ander tandwiel geplaatst en mocht er worden gestart van geel (buitenkant).
 
In de derde serie was de start van Mark en Jannie goed.  Ze kwamen als tweede weg en wisten het span goed binnenin te houden wat er in resulteerde dat ze deze tweede plek veilig stelden. De eerste punten waren binnen. In de vierde en laatste serie moest er worden gestart van wit (tweede van buiten). De start was super en direct werd de koppositie ingenomen. Het ritme kwam er lekker in en deze serie werd gewonnen. Maar het was al te laat. In de eerste twee series hadden twee punten gescoord moeten worden. Deze kwamen Mark en Jannie nu te kort voor een start in de B-finale. Dit betekende dat Mark en Janny in de C-finale moesten aantreden en dat er geen aanspraak meer gemaakt kon worden op een A-finale start en dus op het erepodium.

In de C-finale werd er weer gekozen voor startplek wit, maar deze keer was de start iets minder. Als tweede doekn ze de bocht in en wisten dat tot de finish vast te houden. Helaas kwam het team dit jaar niet verder dan een achtste plaats.

Namens deze weg willen Mark en Jannie iedereen bedanken die ze deze dag heeft ondersteund en heeft bijgestaan, maar ook degenen die hebben geholpen tijdens de voorbereiding op de finale. Bedankt